Thursday, June 30, 2016

வரலாறு படைக்கும் வாழ்வியல் கவிஞர் அன்வர்! 3/3 – முனைவர். ப. பானுமதி




வரலாறு படைக்கும் வாழ்வியல் கவிஞர் அன்வர்! 3/3 – முனைவர். ப. பானுமதி


வரலாறு படைக்கும் அன்வர்-பானுமதி : thalaippu_varalaarupadaikkum_anwar_banumathiஅட்டை-தடம்தொலைத்ததடயங்கள் : attai_thadamtholaitha_thadayangal

3


  சமுதாயத்தில் பெண்களுக்கு எதிராக இழைக்கப் படும் வரதட்சணைக் கொடுமை, வரதட்சணை கொடுப்பதற்காகவே வேலைக்குப் போகும் பெண்கள் ஆங்காங்கு படுகொலைச் செய்யப்படும் கொடுமை முதலியவற்றைக் கண்டு மனம் கொதிக்கும் இக்கவிஞர் ஆண் என்பதால் கண்ணீர்த் துளிகளுக்கு மாற்றாகக் கவிதைத் துளிகளைச் சிந்தியுள்ளார். அந்தத் துளிகளில்,
கருவுக்குக்
கருவான சமாச்சாரத்தின்
கார்காலங்கள்
நிசப்தப்பட்டுக்
கிடக்கிறது !

பாதம் சுமக்கும்
பாதரட்சைகளின்
பரதேசி வாழ்வு போல
 என்று தீண்டாமை என்று ஒதுக்கப்படும் பெண்களின் மாதவிடாய்ச் சிக்கலும் ஒன்று. இதுவரை பெண்கள் மட்டுமே பேசி வந்த இச்சிக்கலைக் கையில் எடுத்துள்ள முதல் ஆண் கவிஞர் இவராகத்தான் இருக்க முடியும். இந்தக் கவிஞரின் இந்தப் போக்கு பெண்கள் மீதான கரிசனையும் பெண்ணியத்திற்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுக்கும் தார்மீகப் பொறுப்பும் உள்ளவர் என்பதை பறை சாற்றுகிறது.
  தேர்தல் காலம் எல்லா நாடுகளிலும் ஒரே போலத்தான் இருக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது பின்வரும் இக்கவிதை
பசுத்தோல் போர்த்திய
புலிகளின்
பசப்பு வார்த்தைகளில் ஏமாந்து விட்டால்
அரசியலில்
அபிலாசைகளை மட்டுமல்ல
அப்பத் துண்டுகளைக்கூட பெறமுடியாது
என்று புத்தி சொல்லும் போது தம் மக்கள் மீது உள்ள கருணையும் அவர்களை ஏமாற்றும் அரசியல் எத்தர்களின் மீது கவிஞருக்கு உள்ள ஆற்றாத சினமும் வெளிப்படுகிறது. நாட்டின் மீது பற்றும் அக்கறையும் கொண்டவர்களால்தான் நல்லன கண்டு போற்றவும் அல்லன கண்டவிடத்து அறச் சீற்றம் கொண்டு தூற்றவும் முடியும்.
கச்சான் காற்றடித்து
கழுதைக்கும்
காமம் வரும் !

மந்திக்கும்
மசக்கை வந்து
மாங்காய்
மரம் கேட்கும் !
  இக்கவிதையில் அரசியல் கோமாளிகளின் அலங்கோல ஆட்சியை அங்கதமாகச் சுட்டும் நிலை இவர் கைவண்ணத்தில் விளைந்த அழகுக் கலை.
நீ
அமைதியின்
சின்னமா?
இல்லை
அழுகையின்
கிண்ணமா?
என்று கடலைப் பார்த்துக் கேட்கும் கேள்வியின் போது நெஞ்சில் நின்று அலைமோதுகிறது  கடல்கோளின் –சுனாமியின்- சொல்லவியலாச் சோகக் காட்சி.
கடற்கரையில்
கனீபா
காக்காவைக் காணோம்

கச்சான்
கொட்டையைக் காணோம்

கஞ்சி
மாமாவைக் காணோம்

 ஓட்டல்
சாதிக்கீனைக் காணோம்

என்று இக்கவிஞர் ஒவ்வொருவர் பெயராகச் சொல்லிப் புலம்பும் போது நம் கண்களில் ஊற்றெடுக்கிறது ஊழிப் பேராழி.
  மேலே காட்டிய கவிதைகளன்றி அங்கதமும் இக்கால நடைமுறையும் இணைந்து நடைபோடும் கவிதை ‘பொன்னாடை’. செலவுக்குள் அடங்காத வறுமைக் கோட்டுக்குள் வாழும் ஒரு சராசரியின் வருவாயை  ‘யானைப் பசியும் சோளப் பொரியும்’ என்னும் கவிதையில் இயல்பாகச் சுட்டிக் காட்டுவது அழகு. சமுதாயச் சிந்தனைக் கவிதைகளில் இனவாதம், மதவாதம், ஈழம் என்று சற்றேறக்குறைய வரிசையாக எல்லாச்  சிக்கல்களிலும் ஒரு வலம் வந்து விடுகிறார் இக்கவிஞர்.
இந்த உலகம் காற்றால் நிரப்பப் படவில்லை. காதலால்தான் நிரப்பப் பட்டிருக்கிறது” என்பார் திரைப்பட பாடலாசிரியர் பழநிபாரதி. ஆனால் இந்த இளைஞனின் மனம் முழுவதும் சமுதாயச் சிந்தனையால் நிரப்பப் பட்டிருக்கிறது. மொத்தம் 56 கவிதைகள் இடம் பிடித்துள்ள இந்தத் தொகுப்பில் காதல் கவிதைகள் இரண்டே இரண்டு என்பதே இதற்குச் சான்று. இவரது மனத்தில் காதல் பிடித்த இடம் வெறும் 3.5 விழுக்காடு. “யாருள்ளித் தும்மினீர்” என்று கேட்கும் வள்ளுவனின் தலைவியை நினைவூட்டுகிறது இரண்டில் ஒன்றான ‘விக்கல்’ என்னும் அழகிய காதல் கவிதை.

நிறைவாக…
  “உண்மையே அழகு; அழகே உண்மை” என்று கவிஞர் கீட்சு கூறுவார். இக்கவிஞரின் கவிதைகள் காலத்தை  முற்றும் தெளிவாகக் காட்டும் உண்மைக் கவிதைகளாகச் சொலிக்கின்றன. இன்றைய இளைஞர்களை வெட்டியாகச் சுற்றுகிறார்கள் என்று கூறுவதெல்லாம் ஒரு போதும் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய கூற்று அல்ல. குடும்பச் சுமையைச் சுமக்கும் இந்த ஒட்டகங்களிடம் வாழும் போதே வரலாறு படைக்கத் துடிக்கும் ஆற்றலும் ஆர்வமும் ஆறா உழைப்பும் இருப்பதைக் கண்ட பின் அவ்வாறு கூற எப்படி மனம் வரும். இந்த இளங்கவிஞரின் சொற்களில் வரலாறு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. என்றும் வாழும் வரலாறாய் வாழ்வார் என்று வாழ்த்தி அன்புடன்…
எழுத்தாளர், முனைவர். ப. பானுமதி
உதவிப் பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
வள்ளியம்மாள் மகளிர் கல்லூரி
அண்ணாநகர் கிழக்கு,
சென்னை 600 102
99412 98850

Saturday, June 25, 2016

வரலாறு படைக்கும் வாழ்வியல் கவிஞர் அன்வர்! 2/3 – முனைவர். ப. பானுமதி





வரலாறு படைக்கும் அன்வர்-பானுமதி : thalaippu_varalaarupadaikkum_anwar_banumathi

2

   ஈழத் தமிழர்களின் மரணம் இவரது மனத்தைப் பல்லாயிரச்சுக்கலாக உடைத்துப் போட்டுள்ளது. அந்த உடைந்த சில்லுகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு கவிதையாகக் கண்ணீர் சிந்துகின்றன. மரணம் பேசியதைப் போலவே இவரது கவிதைகளில் மயான பூமியும் பேசுகிறது. மனிதனின் மரணத்தைத் தன் மடியில் தாங்குவது மயானம். அம்மயானமே,
மனித எச்சங்களெல்லாம்
மக்கிப் போனவுடன்
தூது அனுப்புகிறேன்

அதுவரை உங்கள்
துப்பாக்கி முனையை
குத்தகைக்கு விடுங்கள்
குருவிகள் கூடு கட்டி
குடும்பம் நடத்தட்டும் !
என்று படுகொலைகளின் சுமை தாங்காமல் விம்மி வெடிக்கிறது அன்வரின் கவிதையில்.
மானுடர்க்குக் கலவிதான் கவலையைத் தீர்க்கும் மாமருந்து. அதனால்தான்,
காதலினால் மானுடர்க்கு கலவி உண்டாம்
கலவியிலே மானுடர்க்குக் கவலைதீரும்
…. … …. … …. …
ஆதலினால் காதல் செய்வீர் உலகத்தீரே
என்று காதல் செய்யத் தூண்டுவார் பாரதி.  நஞ்சுபோல ஏறி வரும் விலைவாசி உயர்வால் மனிதன் இது போன்ற அடிப்படை இன்பங்களைக் கூடத் துய்க்க முடியாமல் போய் விடுகிறது என்னும் சமுதாயச் சூழலை,
சீறும் பாம்பாய்
சீறிப்பாய்கிறாள்
சில அடி தூரம்
தள்ளியே படுக்கச் சொல்லி
என் அன்பான வீட்டுக்காரி

காரணம் கேட்டால்
கடுப்போடு சொல்கிறாள்
பொட்டிப்பால் மா
பொல்லாத விலையாம் !

என்னும் இக்கவிதை கூறுகிறது. மெல்லிய தூரிகையால் ஒப்பனை செய்யப் பெற்ற ஓவியப் பாவையாய் அழகு காட்டுகிறது இக்கவிதை.
  உலகில் முரண்கள் எல்லாம் இரட்டையாக இருக்கும். இன்பம் துன்பம், இரவு பகல், நல்லன கெட்டன, அழுகை சிரிப்பு என்பன போல. வறுமையும் வளமையும் முரண்பட்ட இரண்டே. உலகெங்கும் மாட மாளிகையும் கூரைக் குடிசையுமான ஏற்றத் தாழ்வை மாற்ற எத்தனையோ பேர் போராடியும் இன்றளவிலும் சமமாக்க முடியவில்லை.
“வயிற்றுக்குச் சோறிட வேண்டும் இங்கு வாழும் மனிதருக்கெல்லாம்” என்று பாரதி சொல்வான். இங்கோ வீணாகப் போகும் மிச்ச உணவைக் கூட பிச்சைக் காரர்களுக்கும் இடாத கொடு மனக்காரர்களே பெரும்பாலும் வளமான வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். இதனைக் கண்டு பொங்கும் கவிஞர்,
சிறுகுடலை
பெருங்குடல் தின்றுவிடுமளவு
பசிமயக்கம் தலைசுற்ற

நாற்றமெடுக்கும் பிரியாணிக்கு
மண்ணள்ளி போடுகிறேன்
என்று கூறும் போது இருப்பதை எல்லாம் பொதுவில் வைக்கும் காலம் வராதா என்று படிப்பவரை ஏங்கச் செய்து விடுகிறார்.
  விலைவாசி உயரும் போது ஏழை மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் மேலும் குறைவதும் வறுமை நிலையை அடைவதும் தவிர்க்க முடியாததாகிறது. இதன் முடிவு கடன். என்ன பாடு பட்டும் துண்டு விழும் பற்றாக்குறையால் பட்ட கடனைக் கட்ட முடியாமல், கடன் பட்டார் விம்முவதை,
ஓடி ஆடி
உடலைப் பிழிந்து
உறக்கம் தொலைத்தாலும்

ஊனப்பட்டுத்தான்
போகிறது
என்
முயற்சி எனும்
முடிவிலிகள்
ஓடுவது
நான் ஆயினும்
துரத்துவது
கடன் ஆயிற்றே ?
என்று புனைந்துள்ளார். இக்கவிதை ஓட ஓட விரட்டும் கடன்காரர்களைக் கண் முன் நிறுத்துகிறது.
  முதியோர் இல்லங்கள் ஒருபுறம் பெருகி வருகிறது. மதிப்பு கருதி சிலர் முதியோர் இல்லங்களுக்குத் தம் பெற்றோரை அனுப்புவது இல்லை என்ற போதும் இல்லத்தில் அவர்களை முறையாகப் பாதுகாப்பதும் இல்லை. பெற்றோர் தம் மக்களின் இல்லத்திலேயே அகதிகளாகி வருந்தும் நிலையைப் படம் பிடிக்கிறார் பின் வரும் கவிதையில்.

ஒற்றைப் பீங்கான்
ஒடிந்த குவளை

ஒரு நாற்காலி
நலிந்து போன மெத்தையென
நான்கு கண்களுக்கு மறைவாக

நாள்பட்ட சளியும்
நரை விழுந்த தலையுமாய் !
பிள்ளை வீட்டுத் தாழ்வாரத்தில் 
இக்கவிதை, நிச்சயமாகப் படிப்பவரின் கண்களுக்குள் விழுந்த தூசாக உறுத்தும். அப்படிப் பட்டவர்களின் மனத்தைத் திருத்தும் என்பது உறுதி. சற்றேறக் குறைய இதே கருத்தைக் கூறும் ‘வயோதியக் குழந்தை’ என்னும் கவிதையும் இந்த இளைஞனின் முதியவர்களை மதிக்கும் பண்பை எடுத்துக் காட்டுவதாக அமைந்துள்ளது.

அட்டை-தடம்தொலைத்ததடயங்கள் : attai_thadamtholaitha_thadayangal

அன்புடன்…
எழுத்தாளர், முனைவர். ப. பானுமதி
உதவிப் பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
வள்ளியம்மாள் மகளிர் கல்லூரி
அண்ணாநகர் கிழக்கு,
சென்னை 600 102
99412 98850
தலைப்பு-தொடரும் : thalaippu_thodarum

வ.உ.சிதம்பரனாரின் மெய்யறம் – 1.13. களவு விலக்கல்

தலைப்பு- வ.உ.சி., மெய்யறம் :thalaippu_va.u.chithambaranarinmeyyaram
மெய்யறம்
மாணவரியல்

13. களவு விலக்கல்

(களவு- திருட்டு)
  1. களவுடை யவர்தரா துளமொடொன் றெடுத்தல்.
களவு என்பது பொருளுக்கு உரிமையானவர் கொடுக்காமல் நம் மனம் அறிய ஒன்றை எடுத்தல் ஆகும்.
  1. வஞ்சித்துக் கொளல் வாங்கிக் கொடாமை.
ஏமாற்றிப் பொருளை எடுத்தல், வாங்கியதைக் கொடுக்காமல் இருத்தல் ஆகியவையும் களவு ஆகும்.
  1. களவினை யேவுதல் களவிற் குதவுதல்.
களவினைத் தூண்டுதல், களவு செய்ய உதவுதல் ஆகியவையும் களவு ஆகும்.
  1. தடுக்கக் கூடிய விடத்ததைத் தடாமை.
தடுக்க முடிந்த போதும் களவினைத் தடுக்காவிடில் அதுவும் களவு ஆகும்.
  1. உடையவர் நலத்தையொத் துருக்கொளு மிம்மறம்.
இந்த செயலுக்கான தண்டனை பொருளை இழந்தவர்களின் நிலைமையைப் பொறுத்து மாறுபடும்.
  1. களவினைக் கள்ளரு மெள்ளுவர் பிறர்முன்.
களவு செய்பவர்களும் மற்றவர்களிடம் களவுத் தொழில் இழிவானது என்றே கூறுவர்.
  1. கள்ளுநர் தடுப்பவர்க் கொல்லவும் படுவர்.
களவு செய்பவர்கள், தங்களுடைய களவினைத் தடுப்பவர்களைக் கொலை செய்யவும் தயங்கமாட்டார்கள்.
  1. கள்ளுந ருடையராற் கொல்லவும் படுவர்.
பொருளுக்கு உரிமையாளர்களால் களவு செய்பவர்கள் கொலை செய்யப்படும் நிலையும் ஏற்படலாம்.
  1. களவினாற் பலபிறப் பளவிலா வறுமையாம்.
களவு பல பிறப்புகளுக்கு மிகுந்த வறுமையைக் கொடுக்கும்.
  1. களவினை விலக்கினார்க் களவிலாச் செல்வமாம்.                                                                                  களவு செய்யாமல் இருந்தால் அளவற்ற செல்வம் கிட்டும்.

வ.உ.சிதம்பரனார்
தலைப்பு-தொடரும் : thalaippu_thodarum